ΧΑΛΒΑΣ

Ο χαλβάς «σαπουνέ» ή Φαρσάλων είναι ένα παραδοσιακό προϊόν, με ρίζες από την Ανατολή. Έχει πάρει και την ονομασία «παζαριώτικος» επειδή πωλείται ευρέως στις εμποροπανηγύρεις σε όλη την Ελλάδα.


Ονομαστό προϊόν εδώ και 5 αιώνες. Για πρώτη φορά γίνεται αναφορά του προϊόντος γύρω στα 1600. Η παραγωγή του ξεκίνησε στα Φάρσαλα, από όπου πηρέ και την ονομασία Φαρσάλων, από Τούρκους χαλβατζήδες της εποχής. Παρασκευάζεται με αγνά υλικά, έχοντας ως βάση το νισεστέ (άμυλο αραβοσίτου), το γίδινο βούτυρο, τα αμύγδαλα, το νερό και τη ζάχαρη. Για να την παρασκευή όμως του επιτυχημένου μίγματος είναι απαραίτητη η σωστή συνταγή με τις ιδανικές αναλογίες, ενώ χρειάζεται και ένας ικανός χαλβαδοποιός καθώς απαιτείται τέχνη, δύναμη, αντοχή και πολύ προσωπική αντίληψη στο ψήσιμο.


Παρασκευάζεται σε βαρύ χάλκινο καζάνι (σε σχήμα όπως το γουόκ, απλά πολύ μεγαλύτερο), το οποίο τοποθετείται σε χτισμένη βάση, πάνω σε δυνατή φωτιά. Καθ’ όλη τη διάρκεια της παρασκευής του ο χαλβαδοποιός με μια μεγάλη ξύλινη κουτάλα ανακατεύει το μίγμα, το οποίο αφού ψηθεί σωστά, αναποδογυρίζεται μέσα στο καζάνι (όντας ακόμη ρευστό) με σκοπό το κάτω μέρος το οποίο έχει την καραμελωμένη κρούστα να έρθει επάνω. Η επίτευξη της χοντρής στρώσης τραγανής καραμελωμένης κρούστας θέλει μεγάλη τέχνη και προσπάθεια για να δημιουργηθεί, καθώς είναι αποτέλεσμα της επαφής του βουτύρου και της ζάχαρης στα τοιχώματα του καζανιού έχοντας χαμηλή φωτιά. Μετά την περιστροφή του χαλβά στο καζάνι αδειάζεται στο ταψί του οποίου παίρνει το σχήμα κι αφήνεται να κρυώσει και να στερεοποιηθεί. Θεωρείται επιτυχημένος όταν έχει δημιουργηθεί καλή κρούστα, ενώ το χρώμα του είναι κοκκινωπό και η γεύση του πλούσια.